Inwoners Dakar boos op kunstwerk

Veel inwoners van Dakar zijn niet blij met het 23 miljoen euro kostende kunstwerk wat door President Abdoulaye Wade zo mooi gevonden wordt en door hem "statue de la renaissance africaine" is gedoopt. Wat het met een nieuwe Afrikaanse verlichting te maken heeft begrijpen veel Senegalezen niet. Wade heeft het natuurlijk een beetje afgekeken van de Franse Presidenten die tijdens hun ambstermijn ergens een kunstwerk mogen neer zetten. Bijvoorbeeld centre Pompidou in Parijs. Behalve boos en verdrietig over de manier van financiering met publiek geld, vinden veel mensen de gebeeldhouwde vrouw te bloot en te sexy. Wij zijn per slot toch Islamiten mopperde een Senegalese kennis die drie vrouwen heeft. Tijdens de enorme overstromingen deze zomer was er nauwelijks geld voor het leegpompen van de ondergelopen wijken. Ook het electriciteitsnet is aan volledige vernieuwing toe en energie uit opgehaald huisvuil lijkt helemaal geen onderdeel van de 'verlichting' uit te maken.

Senegal is door haar politieke stabiliteit altijd al een 'donor darling' geweest van de rijke westerse landen. Nog dit jaar heeft Obama een zeer flinke som aan Senegal overgemaakt. De bevolking weet het nu al zeker. Dit geld gaat niet echt gebruikt worden om het wegennet in het Noorden te verbeteren. En al helemaal niet aan verbetering van het onderwijs of sociale voorzieningen. Het onderwijs is eigenlijk geheel uit handen gegeven aan de prive sector. Publieke scholen zijn vergaarbakken van armlastige kinderen met voortdurend stakende onderwijzers. Is er eigenlijk wel iets leuk in Senegal zou men zich af kunnen vragen.

Ongezellig is het hier zeker niet. Men is gastvrij en nieuwsgierig. Er valt een hoop kleurrijk straatleven te zien en de erosie vanwege de oprukkende Sahara geeft het landschap een bepaalde sfeer die uniek is in West Afrika. De grenzen die op de kaarten worden weergegeven bestaan niet echt voor de West Afrikanen. De mobiliteit van de bevolking is enorm en grenzenloos. Iedereen heeft wel familie in een ander omringend land. Of vrienden die bezocht moeten worden. Door gebrek aan een werkgevende industrie of dienstverlening kunnen veel mensen tegen lage reiskosten vaak voor langere tijd op reis. Ook kinderen worden zeer makkelijk naar verre ooms en tantes gestuurd. Vooral jonge meisjes, die kunnen dan fijn helpen met de huishouding.

Witte mensen zijn overal welkom ook wel om oportunistische redenen. Vooral witte dames uit het westen hebben al snel veel huwelijks aanzoeken te verwerken. Dat de dames soms al dik over de vijftig zijn maakt de ranke jonge aspirant minnaars niet uit. Het idee op verbetering door een visa en het wonen in een ander land maakt de liefde alleen maar groter. Het nieuwe monument wordt niet ver van het vliegveld gebouwd. Er zal entree gevraagd worden om het beeld van dichtbij te mogen zien. Natuurlijk zullen er ook bankjes geplaatst worden. Mogelijk zien wij daar dan de fris getrouwde multiculturele echtparen hun laatste uurtjes in Senegal besteden voor dat het vliegveld naar het beloofde land vertrekt. De thuisblijvers hebben tenminste zicht op een beeldengroep waarvan de afgebeelde mensen wijzen op een land wat kennelijk ver voorbij de grenzen van Senegal ligt.